Joris en zijn vrouw hebben 2 prachtige dochters. Beide meiden zijn hoog sensitief, evenals de ouders. Een huis vol emoties, waar het – logischerwijs – ook wel eens flink kan knetteren! Zo botst Joris regelmatig met zijn jongste dochter Tess. Als hij haar bijvoorbeeld een grens stelt, kan ze gillend boos worden en dat doet ze veel vaker naar hem toe dan naar haar moeder. Joris voelt zich dan niet alleen boos en verdrietig, maar ook buitengesloten, afgewezen en onzeker als vader. Met de wens om dit te doorbreken en om met meer ontspanning en zelfvertrouwen in zijn vaderschap te staan, maakte hij een afspraak voor een individuele opvoedopstelling.

Parentificatie
Tijdens de opstelling werd duidelijk dat Joris een stuk van zijn moeders last droeg. Dit emotioneerde hem erg, want hij was zich daar nooit bewust van geweest. Tegelijkertijd heeft hij het diep in zijn hart altijd geweten en ook altijd gedacht dat het moest. Dat is inderdaad wat kinderen doen: uit diepe liefde voor en loyaliteit naar hun ouders, dragen ze hun last mee. De moeder van Joris bleek niet alleen belast te zijn met haar eigen ‘bagage’, maar droeg ook een deel van de last van haar man, die jong ziek was geworden en overleden. Dat was erg zwaar voor haar, waardoor ze onbewust emotionele steun zocht bij haar zoon Joris. Het gevolg hiervan was dat Joris op de partnerplek kwam te staan in plaats van op zijn kindplek en daardoor verantwoordelijkheden droeg die niet bij een kind horen. Deze parentificatie is erg belastend voor een kind en blijft dat zijn, ook als het kind volwassen is geworden en zelf vader is. Het maakt dat je dan niet helemaal beschikbaar kan zijn voor je eigen kinderen. Om dit herhalende patroon te doorbreken, is de last teruggegeven aan degene bij wiens leven het hoort. Aanvankelijk vond Joris het moeilijk om de ballast terug te geven aan zijn moeder. Daarom hebben we extra steun in de opstelling gebracht: de vader van zijn moeder, Joris’ Opa. Hoewel Joris hem nooit gekend heeft, voelde hij meteen een enorme connectie met zijn Opa en heel veel liefde van zijn grootvader voor hem. Nu Joris ervoer dat ook zijn moeder zich gesteund voelde door haar vader, kon hij haar haar last teruggeven.

Je eigen last dragen geeft kracht. Die van een ander dragen, put uit.

Uitsluiting
Joris had echter niet alleen voor zijn moeder mede gedragen, maar ook voor zijn vader. Zijn vader had uit een eerdere relatie nog een zoon, die hij niet mocht zien. Door buitengesloten te worden uit het leven van zijn eerste zoon, voelde hij zich boos en verdrietig. Joris herkende dit gevoel meteen en begreep nu waardoor hij zich in zijn eigen gezin snel buitengesloten voelde. Joris gaf deze last met respect terug aan zijn vader. Ook brachten we zijn halfbroer in de opstelling (gerepresenteerd door een vloertegel) en hij voelde daar meteen een band mee. Hoewel hij zijn halfbroer nog nooit ontmoet had, was het ‘zien’ van hem in de opstelling en hem daarbij duidelijk makend dat hij er ook bij hoorde, heel belangrijk voor Joris. Op deze manier kon Joris ook op zijn eigen plek in zijn gezin van herkomst gaan staan.

Het effect
Na een aantal maanden vertelde Joris het volgende over hoe de opstelling voor hem doorgewerkt had:
“Het gaat goed met mij. Ik heb het gevoel dat er een enorme last van mij is afgevallen en ervaar dat ik lichter kan, durf en mag leven! Alsof ik meer durf te vertrouwen op wat komen gaat. Meteen na de opstelling was het geweldig. Ik voelde mij blij en ben in plaats van met 130 km/u met 90 over de snelweg gegaan. Maximaal geluk en licht, zal ik maar zeggen! En dat gevoel blijft bij me; ik voel me gelukkiger, lichter en blijer. Er is echt een enorme last van mij afgevallen. Na de opstelling heb ik ook een foto van mijn Opa neergezet. Dat voelt vertrouwd en geeft me een blij en vrolijk gevoel.

Wat onze dochters betreft, heb ik het idee dat ze meer ontspannen zijn. Met name met Tess was het de dagen na de opstelling echt magisch! Ik voelde een enorme verbinding en zij bleef deze ook naar mij toe opzoeken. In ons gezin merkte ik, nadat ook mijn vrouween opvoedopstelling gedaan had, meer ontspanning, rust en verbinding naar elkaar!”

De rugzak van een kind
Tess zelf heeft nog wel last van boze en verdrietige buien. Waar die vandaan komen, weten we nog niet precies. Mogelijk hebben die te maken met (de consequenties van) een ziekte die ze gehad heeft. Ofschoon dat al een paar jaar geleden is geweest, kan het zo zijn dat, nu haar ouders vrij zijn van bepaalde ‘verstrikkingen’ uit het verleden en daardoor meer beschikbaar zijn in het hier en nu, haar eigen emoties rondom de ziekte naar boven kunnen komen. Dat is ook het hoofddoel van een opvoedopstelling: ouders beschikbaar maken voor hun kinderen, zodat ze hen kunnen steunen bij welke uitdagingen er ook in de rugzak van het kind zitten (want ook kinderen hebben hun eigen rugzak).

Meer weten?
Wil jij ook meer ontspanning en balans ervaren bij jezelf en in jouw gezin? Meer inzicht in wat er op onbewust niveau in een familiesysteem kan spelen en hoe dit van invloed kan op alle familieleden? Anders gaan kijken naar bepaald gedrag van jouwzelf, jouw kinderen, partner, familieleden en bijvoorbeeld ook van kinderen waarmee je werkt? Meer weten over hoe opstellingen werken? Dit en meer komt aan bod in de nieuwe cursus ‘Gezin in Balans’, die in 2020 op de agenda komt te staan!

Kinderen vragen geen aandacht, maar verbinding

Meer lezen

Deze individuele vorm van familieopstellingen is ook heel waardevol als je niet te maken hebt met een opvoeduitdaging en bijvoorbeeld je eigen plek in jouw familie wilt onderzoeken of bepaalde patronen bij jezelf wilt doorbreken.

Neem voor vragen contact op met Juliskainfo@eigentijdsekinderen.nl of 06-51048476