Boosheid is ingewikkeld. Zeker voor hoog sensitieve kinderen en volwassenen. Zij ervaren deze krachtige en rauwe emotie immers vele malen intenser dan anderen. Voor hen is het dus een grotere uitdaging om hier op een goede manier mee om te gaan. Het is echter belangrijk om dit te leren. Want welbeschouwd komt ook boosheid je iets vertellen over jouzelf. Om te achterhalen wat dat is en ernaar te kunnen luisteren, moet je hem wel ruimte en lucht geven. Hoe doe jij dat met woede? Gooi je hem er ongenuanceerd uit of houd je het hoofd ‘koel’ en je boosheid onder de pet?
Exploderen
Beide uitersten – enerzijds exploderen en anderzijds imploderen – zijn niet de meest gezonde manieren om met woede om te gaan en vragen er beide om om verder te kijken naar wat er speelt.
Zo zijn vaak terugkerende driftbuien een signaal dat er iets aan de hand is. Zoals bij de 7-jarige, zeer gevoelige Saar. Zij had regelmatig heftige ontladingen, waarbij ze om zich heen sloeg, gooide met spullen en soms zelfs andere gezinsleden beet. Dat was pittig voor haar ouders en zus en ook voor Saar. Want ze snapte zelf ook niet waarom ze zo vaak boos werd en wilde het ook écht anders. Maar dat lukte niet. En dat maakte haar onzeker. Daarom heb ik het haar het onderscheid tussen de emotie zelf en de uiting ervan uitgelegd. Zodat ze weet dat de boosheid zelf er gewoon mag zijn. Dat geen enkele emotie fout is en dat ze ons allemaal iets willen vertellen.
Die erkenning zorgde ervoor dat Saar zich begrepen voelde en makkelijker kon praten over haar emoties. Ook stond ze nu meer open voor andere manieren om haar woede te uiten.
Oorzaken
Eveneens van zeer groot belang was te onderzoeken wat de onderliggende functie en oorzaken waren, die maakten dat Saar regelmatig last had van driftbuien. Als we namelijk alleen op Saars boze gedrag zouden blijven reageren, zonder iets met de onderliggende reden te doen, dan zou Saar zich blijven voelen zoals ze zich voelde. En dus ook blijven doen zoals ze deed. Sterker nog: met alleen negatieve aandacht voor haar lastige gedrag, zou ze zich nog minder begrepen voelen, eenzamer en onzekerder. Dikke kans dus dat haar woede alleen verder zou toenemen.
Dus heb ik samen met de ouders van Saar voorbij haar gedrag gekeken en heb ik hen uitgelegd welke onderliggende factoren vaak een rol spelen bij veel boosheid. Samen brachten we in kaart welke daarvan van toepassing waren op Saar en op henzelf. Daarmee zijn we aan de slag gegaan en na de eerste stappen was er direct een duidelijk verschil merkbaar!
Imploderen
Er zijn ook gevoelige kinderen en volwassenen die bijna nooit boos worden. Onbewust onderdrukken ze de woede of verstoppen het achter een andere emotie. Ook dat is niet wenselijk en een signaal dat serieus genomen mag worden. Zoals bij Tristan. Hij huilde regelmatig, maar boos werd hij bijna nooit. Hij was er eigenlijk bang voor. Voor zijn eigen boosheid. En derhalve ook voor die van een ander. Dus zijn we verder gaan kijken naar de onderliggende redenen van die angst en hebben die aangepakt. Tristan heeft geleerd om zijn boosheid in te sluiten in plaats van uit te sluiten. En te begrijpen wat het hem te vertellen heeft. Dat heeft duidelijk zijn zelfvertrouwen versterkt. Want nu hij ook zijn eigen boosheid accepteert en erkent, aanvaardt hij daarmee ook zichzelf meer, in alle facetten van het mens-zijn!
Leer gezond BOOS te zijn!
Vind jij of jouw kind het ook lastig om op een gezonde manier met boosheid om te gaan? Zijn er vaak boze ontladingen, woede-aanvallen of driftbuien? Of wordt de boosheid juist onderdrukt en implodeert hij? Op de Verdiepingsdag over GEZOND BOOS zijn op vrijdag 23 mei leer je wat de dieperliggende oorzaken hiervan zijn en hoe je stappen zet om deze echt aan te pakken! Zodat je op een goede manier gebruik kan maken van de kracht & passie van Boosheid!